Toen ik het boek voor het eerst zag keek ik er wel een beetje tegenop om er nog net voor de examens aan te beginnen. 540 pagina’s is niet niks. Maar eens eraan begonnen was ik meteen overtuigd. De schrijver neemt je meteen mee als je aan het lezen bent en de pagina’s vliegen vooruit. Hij beschrijft alles met zoveel zin en gevoel dat je precies alles door de ogen van de schrijver ziet. Je wordt meteen in het verhaal meegesleurd. De dialogen die de schrijver gebruikt worden nooit langdradig of saai.
‘ “over spannend gesproken, vertel me over Bernarda. Werd er gekust of werd er niet gekust?”
“ Beledig me niet, Daniel. Mag ik u eraan herinneren dat u praat met een beroeps in verleidingskunsten en dat zoenen voor amateurs is en beunhazen op sloffen is. De echte vrouw win je stukje bij beetje. Het is allemaal een kwestie van psychologie, evenals een goed gevecht in een arena.”
“ Met andere woorden, Ze heeft u een blauwtje laten lopen.”
“ De vrouw die Fermin Romero de Torres een blauwtje laar lopen, moet nog geboren worden. Wat er aan de hand is, is dat de man – terug naar Freud en om even een metafoor te gebruiken – warm wordt als een gloeilamp: in een oogwenk roodgloeiend, en in een oogwenk weer koud. De vrouw echter – en dit is pure wetenschap - wordt warm als een stijkijzer, begrijpt u wel? Langzaam, op een laag pitje, zoals bij een goede stoofpot. Maar dan, als ze eenmaal op temperatuur is, is er geen houden meer aan. Net de hoogovens van Biskaje.”
Ik overdacht Fermins thermodynamische theorieën.
“ Is dat war u aan het doen bent met Bernarda? “ vroeg ik. “ het strijkijzer op temperatuur brengen?” Fermin knipoogde.
“Die vrouw is een vulkaan op het punt van de eruptie, met een libido van vurig magma en het hart van een engel”, zei hij likkebaardend. “ Om maar eens een waarheidsgetrouwe overeenkomst vast te stellen. ze herinnert me aan mijn mulattinnetje in Havana, die een zeer devote santera was. Maar omdat ik in de grond van de zaak een heer ven van de oude stijl, maak ik geen misbruik van haar en stel me tevreden met een kuise kus op de wand. Omdat ik geen haast heb, ziet u? het goede laat op zich wachten. Er zijn daarbuiten genoeg pummels die geloven dat als ze hun hand op de kont van een vrouw leggen en zij protesteert niet, ze de buit binnen hebben. Beginnelingen. Het hart van de vrouw is een labyrint van subtiliteiten dat de onbehouwen geest van de man uitdaagt. Als u een vrouw werkelijk wil bezitten, moet u denken als zij en als eerste haar ziel veroveren. De rest, dat zoete, zachte omhulsel waardoor je je verstand en deugdzaamheid verliest is een extraatje.”
Ik applaudiseerde plechtig voor zijn verhandeling.“ Fermin, u bent een poëet.”
‘( pg 149 schaduw van de wind, Carlos Ruiz Zafón)
Dit vind ik persoonlijk een heel leuk en mooi geschreven stukje. Misschien omdat het ook net zo raar is om een vrouw te vergelijken met de opwarming van een strijkijzer. Toen ik dat las dacht ik echt waar haalt de schrijver dat in godsnaam vandaan. Maar waarschijnlijk vind ik dat er net ook zo leuk aan. Je kan niet zeggen van het boek dat het voorspelbaar is. De verhaallijn neemt zoveel wendingen. Je krijgt ook heel gevarieerde dialogen en discussies omdat je met enorm veel verschillende soorten mensen te maken krijgt. Van een rijke boekenhandelaar tot een zwerver tot een kindermeisje tot een pastoor. De schrijver zorgt ervoor dat elk personage zijn eigen stijl en spraak heeft. Ergens was het ook niet altijd simpel om te kunnen volgen door alle personages. Als Nuria het in haar brief had over iemand dan moest ik soms even nadenken wie dat personage ook al weer was en wat hij betekende in het leven van Julián Carax of Daniel. Maar ik kan enkel zeggen dat ik enorm genoten heb van het boek en het heel vlot leest. Je hebt gewoon zin om het in een keer uit te lezen. En ik denk dat dat alleen maar positief kan zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten